Kuzey Afrika’nın yerli halkı olan Amazighler, bugün dünya genelinde kullanılan Miladi takvimden yaklaşık bin yıl ileride, 2976 yılına girmiş bulunuyor. Bu durum bir zaman yolculuğundan değil, köklü bir tarih mirasından kaynaklanıyor. Amazigh takvimi, Kral Şeşonkak’ın milattan önce 950 yılında Mısır tahtına çıkışını başlangıç noktası olarak kabul ediyor.
Yennayer kutlamaları sırasında sokaklarda yükselen “aseggas ameggaz” (mutlu yıllar) nidalarına, özenle hazırlanmış geleneksel kıyafetler ve toplu etkinlikler eşlik ediyor. Kutlamalar, Amazigh kimliğinin kamusal alanda görünürlük kazandığı önemli anlardan biri olarak öne çıkıyor.
Resmi istatistiklerin sınırlı olmasına rağmen, Kuzey Afrika genelinde on milyonlarca Amazigh’in yaşadığı tahmin ediliyor.
Fas’ta nüfusun yaklaşık yüzde 40’ının Amazigh kökenli olduğu belirtiliyor.
Cezayir, Fas ile birlikte bölgedeki en büyük Amazigh nüfusuna ev sahipliği yapıyor.
Tunus ve Libya ise Amazighlerin yoğun olarak yaşadığı diğer ülkeler arasında yer alıyor.
Yennayer’in merkezinde zengin bir mutfak kültürü bulunuyor. Fas’ın Yüksek Atlas bölgesinde baklagiller, baharatlar ve tam tahıllarla hazırlanan “ourkemen” öne çıkarken, Cezayir’de tatlılar, kuruyemişler ve meyvelerden oluşan “treze” karışımı sofraları süslüyor. Bolluk ve bereketi simgelemesi amacıyla bu çerez karışımının, bazı bölgelerde evin en küçük çocuğunun başından hafifçe döküldüğü biliniyor.
Yennayer, yalnızca yeni bir yılın başlangıcı değil; aynı zamanda Amazigh halkının yüzyıllardır süren kültürel varlığının ve kimlik mücadelesinin sembolü olarak yaşatılmaya devam ediyor.
Yorumlar kapalı.